ΠΟΛΗ

ΠΟΛΗ
Φωτογραφία:Α.Χατζόπουλος

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

ΛΑΚΗΣ ΒΙΓΚΑΣ:Με ριζικές μεταρρυθμίσεις και τόλμη θα κατοχυρώσουμε το μέλλον της Ρωμιοσύνης στην Πόλη και την Ίμβρο


ΚΡΙΣΙΜΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
Η διαχείριση της κοινοτικής περιουσίας με συντονισμό μεταξύ των ευαγών ιδυμάτων στην Πόλη κι εκτός
ΟΙΟΜΚΩ – 2η Ημερίδα 
Λάκης Βίγκας: «Η ακίνητη περιουσία της Ομογένειας· σημαντικός παράγοντας για την επιβίωση»

Κύριοι πρόεδροι,
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

            Ιδιαίτερη χαρά αισθάνομαι που συγκεντρωθήκαμε σήμερα ως κωνσταντινουπολίτικη κοινότητα στην Ένωση Ομογενών εκ Κωνσταντινουπόλεως Βορείου Ελλάδος, σε έναν χώρο οικείο μεν, αλλά που, ίσως, παραμελήσαμε μέσα στον δυναμικό άξονα μεταξύ της γενέτειράς μας και την Αθήνα. Ευχαριστώ και συγχαίρω τα αξιότιμα μέλη του Δ.Σ., που συνεχίζουν να διατηρούν τους σκοπούς της Ένωσης, η οποία ιδρύθηκε το 1970.
            Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω καὶ την ΟΙΟΜΚΩ και στο πρόσωπο του ακούραστου προέδρου της, καθηγητή κ. Νικόλαο Ουζούνογλου, όλα τα μέλη του Δ.Σ. που είχαν την έμπνευση να οργανώσουν τη 2η ημερίδα στην όμορφη Θεσσαλονίκη, με την οποία τα τελευταία χρόνια συνδεόμαστε όλο και περισσότερο χάρη στους εδώ πολύτιμους φίλους μας, και προτρέπουν την κοινότητα της Πόλης και της Ίμβρου ώστε να έχουμε πολλές επαφές σε διάφορα επίπεδα.
            Η ΟΙΟΜΚΩ από την ίδρυσή της συνεχίζει αδιάκοπα την προσφορά της στους θεσμούς και στους ανθρώπους της Ομογένειάς μας και οφείλουμε να σεβαστούμε και να συμπαρασταθούμε το πολυσχιδές έργο τους, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος ως «διακόνημα στη ρωμιοσύνη».
            Αν και από το συνέδριο του 2006 έως σήμερα μίλησα πολλές φορές για θέματα διοίκησης των κοινοτήτων και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας μας, ο πρόεδρος κ. Ουζούνογλου επέμενε να συμμετάσχω στη σημερινή ημερίδα και να λάβω το λόγο.
            Ως εκ τούτου θα προσπαθήσω να συνοψίσω τις απόψεις μου προσπαθώντας να είμαι κατανοητός και πεισικός.
            Καθώς όλοι σας γνωρίζετε, εδώ κι αρκετά χρόνια προσπαθούμε να αναβιώσουμε τις πατρογονικές μας εστίες στην Πόλη, Ίμβρο και Τένεδο, να περισώσουμε ό,τι μας έμεινε, να ανανεώσουμε τα διοικητικά μας σώματα, να ενσωματώσουμε νέα στελέχη, να δημιουργήσουμε μία νέα υπαρξιακή αντίληψη, μία εκστρατεία συνύπαρξης με άλλες κοινότητες, στο πλαίσιο της εξωστρέφειας, δηλαδή δεν παραμένουμε μόνον στο διεκδικητικό, αλλά επεκτεινόμαστε και στο πιο ουσιώδες που είναι η αποφασιστικότητά μας να δημιουργήσουμε ένα μέλλον με σύγχρονες προδιαγραφές.
            Σε αυτό το στάδιο έχουμε δύο βασικούς κινδύνους που πρέπει να υπολογίσουμε σοβαρά σε οποιαδήποτε μελλοντική μας στρατηγική. Είναι ο χρόνος και η πληθυσμιακή μας συρρίκνωση.
            Το μέλλον μιας κοινότητας, και μάλιστα μιας ιστορικής, που έχει τεράστιες υποχρεώσεις και προκλήσεις σε μία χώρα δυναμική, με 80 εκατομμύρια πληθυσμό, με μέσο όρο ηλικίας 30 χρόνων είναι δύσκολο να διεκδικήσει κανείς το μέλλον του δίχως ανθρώπινο δυναμικό και εκσυγχρονισμένη διοικητική δομή, η οποία κληρονομήθηκε από τότε που η κοινότητα αριθμούσε 100 χιλιάδες ανθρώπους.
            Η παρούσα ομιλία αποτελεί μία προσπάθεια ανάδειξης των υπαρκτών προβλημάτων στο θέμα της ακίνητης περιουσίας μας και τον ρόλο της συλλογικής ευθύνης στην επίλυσή τους, διότι το θέμα αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα ζητήματα της δημογραφίας, της εκπαίδευσης, της πρόνοιας, της κοινωνικής συμμετοχής κ.ά.
            Η τελευταία δεκαετία αποτέλεσε μια ευτυχή εξαίρεση στην κοινοτική μας ζωή. Μας επεστράφη σημαντικό μέρος κατασχεμένων ακινήτων, αναγνωρίστηκαν ιδιοκτησιακοί τίτλοι, η διοίκηση των βακουφίων περιήλθε, έπειτα από 16-20 χρόνια, στα χέρια εκλεγμένων εφοριών (με μια σπουδαία, βέβαια, απόκλιση).
            Μπορεί να ειπωθεί ότι γενικώς το έργο των εφοροεπιτροπών δεν αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες από τις αρχές. Με αποτέλεσμα τα βακούφια αφενός να αναπτυχθούν υλικά, αφετέρου να καλύπτουν περισσότερες κοινωνικές ανάγκες. Αυτή η υλική ανάπτυξη επιτεύχθηκε με σχετική ευκολία χάρη στην αλλαγή του οικονομικού προσανατολισμού της χώρας: φιλελευθερισμός κι ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ιδίως η επίμονη ανάπτυξη του κατασκευαστικού κλάδου, που επέφερε πλήρη αναπροσαρμογή της αξίας της γης και, ως εκ τούτου, των προσόδων της ακίνητης περιουσίας.
            Ωστόσο, τα παραπάνω, που αποτέλεσαν θεμελιώδεις συντελεστές οικονομικής ανάπτυξης και των βακουφίων μας, φαίνεται να παρακμάζουν. Πασίδηλο, σήμερα, είναι  ότι τόσο στην αγορά όσο και στην κοινωνία επικρατεί μεγάλη ανησυχία. Πολλοί οκονομολόγοι κάνουν λόγο ότι για αστάθεια της οικονομίας ενώ άλλοι διατείνονται ότι μία νέα κρίση βρίσκεται προ των πυλών.
            Παράλληλα, αντιμετωπίζουμε ραγδαίες αλλαγές και στον οικονομικό-τραπεζικό τομέα. Δημιουργούνται νέοι τρόποι αξιοποίησης της ακίνητης και κινητής περιουσίας. Το τραπεζικό σύστημα με τη βοήθεια της τεχνολογίας παράγει διαφορετικές μεθοδολογίες. Η αξιοποίηση κι επένδυση της ακίνητης περιουσίας επίσης ενσωματώνεται με τα συστήματα χρηματοδότησης και με κοινοπραξίες ξένων επενδύσεων.
            Η Κοινότητά μας δεν μπορεί να μην εξελιχθεί και να προσαρμοστεί επιχειρηματικά στους νέους τρόπους δράσης της οικονομίας. Είναι μία απαραίτητη στάση, την οποία δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε.
            Οι εκκλησίες, η παιδεία, η φιλανθρωπία, η κοινωνική πρόνοια, οι αθλητικοί μας σύλλογοι, το νοσοκομείο μας, οι πολιτιστικές δράσεις, ένα μέρος της μισθοδοσίας των συμπολιτών μας καλύπτονται από ένα και μοναδικό εισόδημα, κι αυτό προέρχεται από την ακίνητη περιουσία μας.
            Επομένως, δεν έχουμε περιθώρια να δείξουμε κατανόηση στις τυχόν αδυναμίες μας, ούτε να λειτουργούμε γενναιόδωρα ή φειδωλά ως προς τις προτιμήσεις, τις στάσεις και τους περιορισμούς των ασκούντων τη διοίκηση. Οι προσπάθειες ανασυγκρότησης που ξεκίνησαν πριν από 12 χρόνια απέδωσαν καρπούς σε πολλές παραμέτρους και, κυρίως, στη δημιουργία συνείδησης μίας ενιαίας κοινότητας. Το ίδιο θα πρέπει να επιτευχθεί και στην οικοδόμηση μίας αντίληψης κοινής λειτουργίας ως προς τα ακίνητά μας, κι όχι μόνο.
            Παραπάνω έκανα λόγο για συλλογική ευθύνη, για πνεύμα ενιαίας κοινότητας ως προς την επίλυση τέτοιων ζητημάτων.
            Εν προκειμένω, ο ΣΥΡΚΙ, μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην ιστορία της σύγχρονης ομογένειας, μπορεί, κι επιβάλλεται να διαδραματίσει, ένα ρόλο κομβικό στις μελλοντικές εξελίξεις. Ο σκοπός και οι ανάγκες αυτού του κεντρικού συντονιστικού οργάνου μας, που βγήκε μέσα από κοινοτικό διάλογο είναι γνωστοί. Η βασική αποστολή του ΣΥΡΚΙ είναι να καλλιεργήσει τον διάλογο μεταξύ των εκλεγμένων επιτρόπων, να προωθήσει τη συλλογική αντίληψη στις αποφάσεις, να εκπροσωπεί το σύνολο της κοινότητας, να θέτει νέους στόχους, κι όλα αυτά να διέπονται από δημοκρατικές αρχές και να εποπτεύονται από εκλεγμένους αντιπροσώπους.
            Προϊόντος του χρόνου ανέκυψαν δυσκολίες, αμφισβητήσεις, προσωπικές εκτιμήσεις, αποστασιοποιήσεις αλλά και νέες συμμετοχές. Οι συμπολίτες μας (τόσο οι εν Τουρκία όσο και οι διαμένοντες εκτός αυτής), το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, τα ΜΜΕ, οι ακαδημαϊκοί, οι ξένοι διπλωμάτες καλωσόρισαν αμέσως αυτήν την πρωτοβουλία και σήμερα ο ΣΥΡΚΙ αναγνωρίζεται ως ο πλέον κατάλληλος φορέας που εκπροσωπεί την ομογένεια στο σύνολό της.
            Όμως, στους κόλπους της κοινότητας εξακολουθούν μερικοί επίτροποι, που λειτουργούν με αισθήματα εγωκεντρισμού, νεποτισμού και ιδιοτέλειας να αντιδρούν ή ακόμη και να υπονομεύουν τις διαδικασίες του ΣΥΡΚΙ φοβούμενοι μήπως χάσουν τα προνόμια που απέκτησαν χάρη πολιτικών συγκυριών. Όλες αυτές οι μεμονωμένες, αλλά κραυγαλέες, αυθαίρετες προσπάθειες ζημιώνουν την κοινότητα καθώς και τους εαυτούς τους, ειδικά σε μία περίοδο πληθυσμιακής συρρίκνωσης, κατά την οποία θα μπορούσαμε να αναπτυχθούμε, αλλά να προλάβουμε και να θεραπεύσουμε από κοινού τις αδυναμίες μας.
            Σήμερα, ο ιστορικός ρόλος του ΣΥΡΚΙ είναι περισσότερο σημαντικός. Εδώ και χρόνια παράγοντες της ομογένειας και η ΟΙΟΜΚΩ εκφράζουν την αγωνία τους για την τύχη της ακίνητης περιουσίας μας, για τους τρόπους αξιοποίησης, τις προκλήσεις της αγοράς, τις νέες μεθοδολογίες αξιολόγησης κ.ά. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανταποκρινόμενο στο αίτημα αυτό καλλιεργεί, μελετά, αξιολογεί με πλήρως δημοκρατικό σύστημα τον τρόπο με τον οποίο θα δημιουργηθεί αυτή η εποπτική δικλείδα ασφαλείας.
            Νομικοί επί του θέματος και τα όργανα της ΟΙΟΜΚΩ συνεργάζονται, ετοίμασαν καταστατικό, όρους συνεργασίας, τα οποία όλα αξιολογούνται και περνάνε από τη βάσανο του ανοικτού διαλόγου. Μετά χαράς και ικανοποίησης μπορώ να σας καταθέσω, από την προσωπική μου εμπειρία που ασχολούμαι από το έτος 2005 για τα θέματα αναδιοργάνωσης, ότι η πλειονότητα των επιτρόπων μας αντιμετωπίζουν με θετικές διαθέσεις τις αλλαγές και κομίζουν απόψεις για ένα όργανο που θα μπορεί να έχει τα μέσα να κάνει υποδείξεις και να παρέχει νομική υποστήριξη.
            Στις συναντήσεις που είχαμε με τον ΣΥΡΚΙ, την ΟΙΟΜΚΩ και με τις κοινότητες του Βοσπόρου οι θέσεις όλων ήταν θετικές κι εποικοδομητικές. Αυτή η συνείδηση καλλιεργήθηκε χάρη στις προσπάθειες του κεντρικού ομογενειακού μας οργάνου εδώ κι 7 χρόνια. Οι συνάδελφοί μας προτείνουν αντί να δημιουργηθεί ένα νέο, ανεξάρτητο συμβουλευτικό σώμα, τούτο να γίνει εντός του υφιστάμενου φορέα του ΣΥΡΚΙ, στον οποίο υπάρχει συστηματική γραμματειακή υποστήριξη, οργανωμένο αρχείο, υποδομές και εμπειρία συνεργασίας. Τον προσεχή Δεκέμβριο θα συνεχίσουμε τον διάλογο στην Πόλη. Είναι σίγουρο ότι πρέπει όλοι να συμβάλλουμε σε αυτή τη διαδικασία μετεξέλιξης ώστε να είμαστε έτοιμοι για τη νέα περίοδο εκλογών, που ελπίζουμε να μην αργήσουν και να δοθεί η άδεια για τη διενέργειά τους. Οι μετασχηματισμοί για μερικούς, ίσως, θεωρηθεί υποχώρηση από τις προσωπικές τους αντιλήψεις και θέσεις, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε αλλαγές με προοδευτικό πρόσημο στην κοινότητά μας δίχως αυτές να μην θίγουν κανέναν. Οφείλουμε να εξηγήσουμε καλά τον λόγο για τον οποίο πρέπει να προβούμε σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις και σε αυτό το σημείο θέλω να επισημάνω τα εξής, για να γίνω περισσότερο αντιληπτός:
1.      Η πληθυσμιακή μας συρρίκνωση είναι δεδομένη κι αποτελεί τον υπ' αριθμόν 1 κίνδυνο της ομογένειάς μας. Απόρροια αυτής της κατάστασης είναι να ανακύπτουν προβλήματα, ανασφάλειες κι αδυναμίες σε όλο το φάσμα της διοίκησης. Αλλά πάνω απ' όλα, κρέμεται άνωθεν των κεφαλών μας η δαμόκλειος σπάθη του αφανισμού. Επείγει να λύσουμε τάχιστα το συγκεκριμένο θέμα, και κατά τη γνώμη μου μπορούμε εν μέρει να το επιτύχουμε βασιζόμενοι στη χρηστή και συνάμα κερδοφόρα, αλλά με σύγχρονους όρους, διαχείριση της κοινοτικής περιουσίας.
2.      Μετά τον βακουφικό νόμο 5737 του 2008, και παρόλες τις αδυναμίες του, η κοινότητά μας απέκτησε πολλά ακίνητα. Χαρακτηριστικό είναι ότι με την εφαρμογή του οι μειονότητες γενικά επίσης απέκτησαν 203 ακίνητα (μέσω δωρεών ή αγοράς), ενώ αντίστοιχα πούλησαν 37. Μας δόθηκαν πολλές  άλλες ευκαιρίες, όπως η ίδρυση επιχειρήσεων, αποδοχή δωρεών στο εξωτερικό και δυνατότητα χορήγησης δωρεών από μεριά μας σε ιδρύματα που έχουν σχέση με τους σκοπούς των δικών μας ιδρυμάτων, η εκλογή εκπροσώπου στο συμβούλιο, η συμμετοχή και υλοποίηση ευρωπαϊκών προγράμμάτων, η πρόσληψη συνεργατών από την Ελλάδα, οι συνεργασίες με ιδρύματα του εξωτερικού, συνεταιρισμούς, κάλυψη εξόδων κοινοτήτων που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις ανάγκες και υποχρεώσεις τους, αποχαρακτηρισμός κι εκμετάλλευση σχολικών κτηρίων. Όπως αντιλαμβάνεστε, οι υποχρεώσεις των ιδρυμάτων μας είναι μεγάλες αλλά παράλληλα και η ελευθερία κινήσεων. Την ίδια εποχή οι μειονότητες πήραν βοηθήματα από το εξωτερικό 332.000 Λ.Τ., 4.000.000 ευρώ, 4.429.000 δολλαρίων, 332.000 στερλίνων, ενώ έστειλαν βοηθήματα ύψους 330.000 ευρώ και 5.000 δολλαρίων. Με τα στοιχεία αυτά θέλω να σας καταδείξω τις δυνατότητες που έχουμε τώρα σε σχέση με το παρελθόν. Όσον αφορά στη δική μας περίπτωση, αν και μας έχουν επιστραφεί αρκετά ακίνητα, παραμένουν πολλές εκκρεμότητες είτε επειδή απορρίφθηκαν οι αρχικές αιτήσεις είτε επειδή κατέφυγαν σε ένδικα μέσα φορείς του δημοσίου (π.χ. δασαρχείο) προσβάλλοντας τις αποφάσεις του βακουφικού συμβουλίου. Μόνο οι αγωγές που παρακολουθούν οι δικηγόροι Benlisoy και Κτιστάκης ανέρχονται σε 120 για τα ακίνητα και 13 για τον αποχαρακτηρισμό των μαζμπούτ. Είναι αγωγές ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Βεβαίως, υπάρχουν και άλλοι νομικοί που παρακολουθούν τα θέματα άλλων κοινοτήτων στην Κωνσταντινούπολη ή στην Ίμβρο. Όπως εύλογα αντιλαμβάνεστε, αρκετές υποθέσεις εκκρεμοδικούν και πρέπει εκ του σύνεγγυς να παρακολουθούνται από την κοινότητα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι αδήριτη η δημιουργία μία νομικής υπηρεσίας που θα συνδράμει τον ΣΥΡΚΙ, θα έχει την εποπτεία όλων των υποθέσεων και θα διατηρεί αρχείο.
3.      Ένα άλλο μείζον θέμα είναι και ο κατάλογος ακίνητης περιουσίας. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό, εδώ και αρκετά χρόνια, παρόλες τις προσπάθειές μας, να έχουμε μία πλήρη εικόνα της συνολικής περιουσίας μας. Έως σήμερα στον Σύνδεσμο Υποστήριξης Ρωμέικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων έχουν καταθέσει στοιχεία μόνον 18 βακούφια, τα οποία έχουν 300 τίτλους ιδιοκτησίας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε και τι προκλήσεις έχουμε να αντιμετωπίσουμε, όταν επιτέλους δεχτούν όλοι να μοιραστούν τους καταλόγους της ακίνητης περιουσίας τους, όπως ακριβώς ασμένως καταθέτουν κατ' έτος στη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων.
4.      Παράλληλα, ιδρύονται νέες κοινότητες (Σμύρνη, Άγκυρα, Αττάλεια και Προύσσα) από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τις οποίες εξυπακούεται ότι, ως κοινότητες της Πόλης, πρέπει να συνδράμουμε και να στηρίξουμε με κάθε μέσο. Δεν μας επιτρέπεται να λησμονούμε ότι είμαστε ένα αναπόσπαστο σώμα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
5.      Ακόμη, πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στους μη ελληνόφωνους ορθόδοξους της Πόλης. Έχοντας την εμπειρία των αντιοχειανών ορθοδόξων θα πρέπει να επιδείξουμε την ίδια αποδοχή και στους αδελφούς μας Σλάβους, Τούρκους, Γεωργιανούς, κ.ά. οι οποίοι αποτελούν μέρος του εκκλησιάσματος. Η συνεχής τους παρουσία στη λατρευτική αλλά και στην κοινοτική ζωή, πολλών δε από αυτούς γιά πάνω από 10 χρόνια, δεν μας επιτρέπει να τους αγνοήσουμε. Είναι μία νέα πρόκληση για εμάς. Μια πρόκληση που δεν θα αγνοηθεί, όπως έχει αποδείξει η ιστορία της Ορθοδοξίας και της Ρωμιοσύνης, δύο έννοιες δηλαδή ταυτισμένες με την οικουμενικότητα και την αποδοχή. Είναι προσβολή για το παρελθόν μας (τόσο σε επίπεδο θεολογικό όσο και πολιτισμικό) η περιχαράκωση στον εαυτό μας και η άρνηση του Άλλου. Στο χέρι μας είναι να τους εντάξουμε ως ενεργά μέλη των κοινοτήτων μας.
6.      Ένα άλλο ζήτημα που αποτελεί πλέον μία καθημερινότητα στην ομογένειά μας είναι οι μεικτοί γάμοι. Το στοίχημα, εν προκειμένω, που πρέπει να κερδηθεί είναι η ελληνοφωνία των παιδιών κι εν γένει η ελληνική τους παιδεία. Ναι, μεν η ορθόδοξη πίστη είναι μέρος της ταυτότητάς μας, αλλά εξίσου σημαντικό ταυτοτικό και πολιτισμικό στοιχείο της ρωμιοσύνης είναι κι η ελληνική γλώσσα. Ακόμα κι αν τύχει, τη σήμερον ημέρα, να χάσεις την πίστη σου ή να κλονιστεί η θρησκευτικότητά σου, η ελληνική γλώσσα θα είναι εκεί για να σου υπενθυμίζει τις ρίζες και την ιστορία σου. Πρέπει, επομένως, να ενισχύσουμε τις υφιστάμενες δομές εκμάθησης ελληνικών και, ταυτόχρονα, όλοι μας να αγωνιστούμε μέσα στα σπίτια μας για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο.
7.      Επιπρόσθετα, νιώθω την ανάγκη να υπογραμμίσω την ανάγκη για εξωστρέφεια. Όπως είπα λίγο παραπάνω, η περιχαράκωση στον εαυτό μας ούτε συνάδει στον Ρωμιό ούτε αποτελεί επιλογή. Αντίθετα, θα έλεγα ότι είναι ο μοναδικός δρόμος προς την καταστροφή και τον απόλυτο αφανισμό μας. Εξωστρέφεια, λοιπόν, και διάλογος τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό είναι η απάντησή μας. Κι αυτό επιδιώκουμε να υλοποιήσουμε με την ίδρυση νέων φορέων, με σύγχρονες προδιαγραφές, όπως το Κέντρο Πολιτισμού στο Γαλατά ή το Κέντρο Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής στον Άγιο Γεώργιο στο Εδιρνέ Καπού ή την ανάληψη ευρωπαϊκών προγραμμάτων που π.χ. μας συστήνουν στους Τούρκους συμπολίτες μας στα βάθη της Ανατολίας. Όλα αυτά τα ανοίγματα θα δημιουργήσουν και νέες θέσεις εργασίας. Κι εννοείται ότι πρέπει να συνεχίσουμε. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να επαναπαυόμαστε. Ο χρόνος είναι εχθρός μας.
8.      Στο ίδιο μήκος κύματος πρέπει να κινηθούμε και σε ό,τι αφορά θέματα μνήμης και ιστορίας. Οι Ρωμιοί, αν και είμαστε ευάριθμοι, φέρουμε το χρέος να αναδείξουμε το παρελθόν μας. Δεν είναι δυνατόν τα κοινοτικά μας αρχεία να παραμένουν κλειδωμένα και απροσπέλαστα στους ερευνητές. Πρέπει να δοθούν κίνητρα (π.χ. υποτροφίες) σε νέους επιστήμονες ιστορικούς, αρχειονόμους κ.ά. να έρθουν και να καταγράψουν την ιστορία μας. Και φυσικά επιβάλλεται να δημιουργηθεί ένας κεντρικός φορέας διάσωσης κι ανάδειξης της μνήμης, στελεχωμένος με επιστήμονες κι εξειδικευμένο προσωπικό, στον οποίο θα μεταφερθούν τα ανενεργά, ιστορικά αρχεία όλων των κοινοτήτων αλλά και, γιατί όχι, σημαντικών προσωπικοτήτων της Ρωμιοσύνης. Θα πάψουν να είναι διάσπαρτα στις τέσσερις γωνιές της Πόλης και θα βγουν από τα κλειδωμένα ερμάρια.
9.      Δεν είναι, όμως, όλα ρόδινα και πολλές φορές τα σχέδιά μας, οι επιθυμίες μας δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα. Μία τέτοια περίπτωση είναι και το ανοιχτό μέτωπο με τα Φιλανθρωπικά Καταστήματα του Βαλουκλή, το σπουδαιότερο ίδρυμα μας με μεγάλη ιστορία και προσφορά στον κωνσταντινουπολίτικο ελληνισμό. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε έως και σήμερα να γεφυρώσουμε το χάσμα. Η κοινότητα μαθαίνει από τρίτους τις δικαστικές αγωγές, τις αξιοποιήσεις, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην οικονομική διαχείριση κ.ά. Είναι καιρός να συμφωνήσουμε στο πλαίσιο των δημοκρατικών αρχών, με γνώμονα το συμφέρον της ομογένειας. Το Βαλουκλή έχει μία σπουδαία τεχνογνωσία σε θέματα νοσηλείας και κοινωνικής πρόνοιας. Τα τελευταία 20 χρόνια συμβάλλει στην αντιμετώπιση και θεραπεία των εξαρτημένων ατόμων από τα ναρκωτικά. Πρόσφατα αποταθήκαμε στο ίδρυμα για να στηρίξει την οικοδόμηση ενός οίκου ευγηρίας στην Ίμβρο. Ευελπιστούμε να ανταποκριθούν στο αίτημά μας, και σιγά σιγά να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις μας.
            Για την υλοποίηση πολλών από τα παραπάνω, για να επανέλθουμε κιόλας στο φλέγον θέμα της ακίνητης περιουσίας, χρειάζονται κονδύλια. Προϋπολογισμοί. Δηλαδή χρήματα. Η λέξη κλειδί στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι: επενδύσεις. Αφ' ης στιγμής η μόνη πρόσοδός μας είναι τα ενοίκια, θα πρέπει να συνεργαστούμε με οικονομολόγους, διαχειριστές real estate, έμπειρους στον στρατηγικό σχεδιασμό (management planning) και διεθνείς οίκους αξιοποίησης ακινήτων, έτσι ώστε να βελτιστοποιήσουμε την απόδοση κάποιων κτηρίων ή οικοπέδων μας. Να ξεφύγουμε από τη νοοτροπία της απλής ενοικίασης ενός κτηρίου. Να επενδύσουμε ή να ιδρύσουμε επιχειρήσεις. Στη στοχοθεσία μας πρέπει να εντάξουμε ως προτεραιότητες τη δημιουργία κεφαλαίου και, κατά συνέπεια, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ώστε να διευρυνθεί η βάση των εισοδημάτων μας και να αυξηθεί ο πληθυσμός μας.
            Αυτή η αλλαγή, όμως, χρειάζεται να συνοδευτεί κι από αλλαγές στη διοικητική μας δομή. Από 69 ιδρύματα και 20 συνδέσμους σε ένα ευέλικτο και σύγχρονο σύστημα, που θα ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις. Κάθε βακούφι πρέπει να παίρνει μεν τις δικές του αποφάσεις, αλλά παράλληλα να λογοδοτεί και σε ένα κεντρικό όργανο που θα εποπτεύεται από τον ΣΥΡΚΙ και θα διατηρεί ένα κοινό ταμείο στο οποίο το κάθε βακούφι θα συνδράμει με το 10%-15% από τα συνολικά εισοδήματά του. Κάθε Νοέμβριο να κατατίθεται ο προϋπολογισμός και το πλάνο δράσεων της χρονιάς που έρχεται και κάθε 6 μήνες ή κάθε χρόνο να δίνουν απολογισμό. Προφανώς, δεν αναφέρομαι μονάχα στις δαπάνες. Η λογοδοσία κι ο απολογισμός θα επεκτείνονται και στην εφαρμογή του στρατηγικού σχεδιασμού, όπως για παράδειγμα την πορεία των επενδύσεων. Εάν δεν έχουμε μία σταθερή εικόνα της οικονομικής μας κατάστασης, αν δεν εξασφαλίσουμε ελεγκτικούς μηχανισμούς, δεν θα μπορέσουμε να στηρίξουμε μακροπρόθεσμα τις δράσεις μας ούτε θα εξασφαλίσουμε τη βελτίωση της κατάστασης που όλοι προσδοκούμε. Με ριζικές μεταρρυθμίσεις και τόλμη θα κατοχυρώσουμε το μέλλον της Ρωμιοσύνης στην Πόλη και την Ίμβρο και θα εξασφαλίσουμε τη διασφάλιση της ταυτότητάς μας, τη συνέχιση της γλώσσας μας, την ύπαρξη θέσεων εργασίας, την παροχή νοσηλείων και κοινωνικής πρόνοιας.
            Τα τελευταία 10 χρόνια έγιναν αρκετά σε όλους τους τομείς, αλλά, επαναλαμβάνω, το πληθυσμιακό μας πρόβλημα κι ο χρόνος είναι τα δύο βασικά προβλήματα, που αν δεν δράσουμε τάχιστα κι αν δεν προβούμε στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, αν δεν προετοιμάσουμε την επόμενη γενιά για την ερχόμενη τριακονταετία με όλα τα σχετικά εφόδια, τότε θα είναι αδύνατο να τα υπερπηδήσουμε.
            Σήμερα, από αυτό το βήμα προσπάθησα να σκιαγραφήσω το μέλλον που πρέπει η κοινότητά μας να κατακτήσει. Ένα μέλλον ισχυρό από οικονομικής πλευράς, που θα εξασφαλίζει μια εύρωστη παρουσία στην Τουρκία και στο εξωτερικό. Θα θέτει τα θεμέλια για τη συνέχιση της γλώσσας μας, της πίστης μας, του πολιτισμού μας στην κοιτίδα των προγόνων μας. Ένα μέλλον που θα διέπεται από δημοκρατικές αρχές, ανοιχτές διαδικασίες, που θα μεταβάλλει τις πληγές του παρελθόντος σε κινητήρια δύναμη και δημιουργία.
            Δοθείσης της ευκαιρίας εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον φίλο, οικογενειάρχη, δάσκαλο, ψάλτη, άρχοντα, πρόεδρο, αρθρογράφο αλλά κυρίως στον άξιο συμπολίτη μας Αντώνη Παριζιάνο, που με τόση σεμνότητα, λαχτάρα, αγάπη, αφοσίωση προσφέρει από κάθε θέση την αγάπη του για το καλό της Ρωμιοσύνης.
            Ο Αντώνη Παριζιάνος είναι υποδειγματικός άνθρωπος, που εργάζεται 50 χρόνια δίχως απαιτήσεις κι εγωισμούς. Τον σεβόμαστε και τον αγαπάμε. Ως συνεργάτες του στην Πόλη είμαστε ευγνώμονες στην ΟΙΟΜΚΩ που σήμερα τον τιμά. Ευχόμαστε στον ίδιο αλλά και σε όλους τους παρόντες υγεία και αγωνιστικότητα, για να συνεχίσουμε από κοινού την πορεία μας στις πατρογονικές μας εστίες, η οποία είναι πορεία πολιτισμού, οικονομικής προόδου και κοινωνικής συνύπαρξης.
            Σας ευχαριστώ!

                      

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

Λάκης Βίγκας:Πρωτοποριακές προτάσεις για την Ίμβρο

ΟΜΙΛΙΑ ΛΑΚΗ ΒΙΓΚΑ ΣΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΙΜΒΡΙΩΝ 2017

Παναγιώτατε,
Κύριε πρόεδρε,
Αγαπητοί Δέσποινα, Δημήτρη κι Απόστολε, πρώτοι απόφοιτοι του Λυκείου της Ίμβρου,
Φίλες και φίλοι,

            «Έλα στις 31 Οκτωβρίου να μιλήσεις κι εσύ στους νέους μας» είχε πει χαρακτηριστικά ο
Οικουμενικός Πατριάρχης μας.
            Αυτή η αυθόρμητη πρόσκληση του Πατριάρχη, για να τον συνοδέψω σήμερα στην ιδιαίτερη αυτή συνάντηση μαζί σας, είναι ιδιαιτέρως τιμητική για εμένα, διότι εκφράζει και την αναγνώριση της πολύπλευρης και πλούσιας εμπειρίας που απέκτησα τα τελευταία επτά χρόνια στην Ίμβρο κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής μου με την αναγέννηση των ελληνικών εκπαιδευτηρίων της.
            Δεν σας κρύβω ότι αισθάνομαι μία σύγχιση στη σκέψη και στον λόγο μου για όσα θα επιθυμούσα να σας απευθύνω. Είναι τόσα πολλά και τόσο αλληλοσυγκρουόμενα σε σχέση με όσα μας δίδαξε η σύγχρονη ιστορία του τόπου και των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
            Μιλάμε για δύο νησιά, την Ίμβρο και την Τένεδο, να βρίσκονται στο μέτωπο των πολιτικών διενέξεων και οι ομογενείς να έχουν πληρώσει ένα τόσο βαρύ τίμημα, ώστε μέχρι τις μέρες μας να υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις και, ίσως, κριτικές για τις προσπάθειες να δημιουργήσουμε και πάλι μια νέα ιστορία στην Ίμβρο.
            Στην ομιλία μου στην Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του ΕΠΣΙ, που είχαμε στις 27 του μήνα, κατά την οποία παρέδωσα τη σκυτάλη της προεδρίας στον εκλεκτό φίλο Ιωακείμ Καμπουρόπουλο, ανέφερα ότι: "Ο χρόνος μάς ωριμάζει, οι πολιτικές εξελίξεις μάς προκαλούν, καθώς και άνθρωποι σαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας και τόσους άλλους μαχητικούς Ιμβρίους μάς εμπνέουν στον αγώνα ενός νέου στόχου, μιας νέας ιστορίας, μιας πορείας με πάθος και αντοχές, ξεπερνώντας τις δυνατότητές μας, καταπολεμώντας τους φραγμούς της Ιστορίας και των προκαταλήψεων.". Δεν θα πρέπει ως Ρωμιοσύνη να μείνουμε μια κοινωνία που κοιτάζει μόνο προς τα πίσω. Η επιθυμία οικοδόμησης του μέλλοντος δημιουργεί τις προϋποθέσεις του παρόντος και, εάν επιτύχουμε να αλλάξουμε το όραμα των ανθρώπων για το μέλλον, θα αλλάξουμε και τον τρόπο που αποφασίζουν σήμερα. Εάν δεν το πετύχουμε αυτό, θα χάσουμε και το μέλλον.
            Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μέσα σε αυτή τη φιλοσοφία και στάση ζωής μπορούμε να εγγράψουμε τις έως τώρα δράσεις μας, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων ένα δημοτικό σχολείο, ένα γυμνάσιο και λύκειο, την ίδρυση του ΕΠΣΙ και τη δημιουργία ενός κέντρου άθλησης και πολιτισμού.
            Αγαπητές φίλες,
            Αγαπητοί φίλοι,
            Γνωρίζω την αγάπη σας για τον τόπο των γονέων, των παππούδων και των γιαγιάδων σας. Απολαμβάνω τα χορευτικά σας, τη χαρά σας στα πανηγύρια και στις συναυλίες, τις εξορμήσεις σας στη φύση της Ίμβρου, όταν επισκέπτεστε το νησί τα καλοκαίρια. Επίσης, τις προσπάθειές σας να συγκεντρώνεστε στους συλλόγους της Αθήνας, Θεσσαλονίκης ή όπου αλλού υπάρχουν. Αλλά όλα αυτά δεν επαρκούν για να δημιουργήσουμε μία νέα Ίμβρο.
            Δεν είναι εύκολο να γράψεις ιστορία, αλλά αυτό θα μπορούσαμε να το τολμήσουμε μόνον με τη δική σας γενιά, τη δική σας παρουσία και τεχνογνωσία. Ίσως, είναι καιρός να ακούσετε τη φωνή της Ίμβρου με έναν άλλον τρόπο. Πιο ρεαλιστικό, πιο προοδευτικό. Να την αφουγκραστείτε με τα σημερινά δεδομένα της, τον πληθυσμό, τη συνύπαρξη της κοινωνίας και τις πολιτικές δομές της, την κοινοτική και προσωπική μας περιουσία, τις επιχειρηματικές δυνατότητες, τις πολιτικές εξελίξεις.
            Όλοι είστε νέοι της Ελλάδας και γνωρίζετε πλέον να διαχειρίζεστε περίπλοκες καταστάσεις, απειλές και ευκαιρίες. Τα τελευταία 7 χρόνια όλος ο ελληνικός λαός εγκατέλειψε τις συνθήκες άνεσης και συμβάλλει στην έξοδο της οικονομικής κρίσης. Από την άλλη, γνωρίζουμε ότι έως το 2030 οι παγκόσμιες οικονομικές μεταβολές και η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας θα αφαιρέσουν το 40% των σημερινών θέσεων εργασίας στον ανεπτυγμένο κόσμο.
            Μπροστά σε αυτές τις αλλαγές η παρθένα κι ανεκμετάλλευτη Ίμβρος μπορεί να δώσει απαντήσεις και να προσφέρει ένα μέλλον βιώσιμο σε έναν νέο άνθρωπο που έχει σχέδια κι όρεξη για δουλειά. Έχει έκταση 279 τ.χλμ., 91 χλμ ακτογραμμή και μόνο 8.500 κατοίκους, την ίδια στιγμή που η Μάλτα με 246 τ.χλμ. έχει 400.000 κατοίκους! Δίπλα της υπάρχει μία μεγάλη, μοντέρνα πόλη, όπως το Τσανάκαλε, των 600.000 κατοίκων με τεράστιες επενδυτικές προοπτικές στα Στενά του Ελλήσποντου.
            Εν τάχει, λοιπόν, θα μπορούσα να υποδείξω μερικούς τομείς στους οποίους μπορεί κάποια νέα και κάποιος νέος να δραστηριοποιηθεί:
·         Ανάπτυξη τουρισμού φύσης: Το καταδυτικό και το θαλάσσιο πάρκο του νησιού προσφέρουν την οικολογική πρώτη ύλη για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα φέρουν στο νησί επισκέπτες.
·         Καθαρή ενέργεια: Η ανάπτυξη σταθμών αιολικής και ηλιακής ενέργειας είναι το μέλλον στον ενεργειακό τομέα. Τόσο για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, όσο και με καθαρά χρηματο-οικονομικούς όρους, οι επενδύσεις σε μορφές ενέργειας που δεν εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα είναι το μέλλον και μπορούν να προσφέρουν ενεργειακή αυτονομία σε νησιωτικές κοινότητες.
·         Πιστοποιημένες ιχθυοκαλλιέργειες: Τα ποιοτικά προϊόντα ιχθυηρών αποτελούν μια δυναμική νέα αγορά. Η δημιουργία μονάδων παραγωγής ψαριών που φέρουν σφραγίδα βιωσιμότητας και καλής ποιότητας μπορεί αφενός μεν να αποτελέσει πεδίο αξιόλογης επιχειρηματικής δραστηριότητας, αφετέρου δε να συμβάλει καθοριστικά στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος του νησιού μας και να αποτελέσει πρότυπο ποιοτικής οικολογικής διαχείρισης.
·         Πρωτοποριακή αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή: Η Ίμβρος σήμερα διαθέτει περί τα 85.000 αιγοπρόβατα, εκ των οποίων τα 20.000 είναι στα χέρια ομογενών. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι νέες τεχνικές στην παραγωγή (φάρμες, καλλιέργεια βιολογικής τροφής κ.ά.) θα απογειώσουν το προϊόν, και, παράλληλα, βασιζόμενοι στην παραδοσιακότητα να το εξελίξουμε δημιουργώντας νέες εμπορικές δυναμικές κυρίως στον τομέα των γαλακτοκομικών.
·         Branding παραδοσιακών προϊόντων:  Στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη, πλήρως αυτοματοποιημένη, μαζική παραγωγή η απάντηση είναι η δημιουργία εμπορικού ονόματος, ένα "σήμα κατατεθέν" στο οποίο ο πελάτης θα μπορεί να συνδέει το προϊόν που καταναλώνει με έναν συγκεκριμένο τόπο φερ' ειπείν. Γιατί, λοιπόν, να μην αναδείξουμε την Ίμβρο σε brand name εκμεταλλευόμενοι τα αμυγδαλωτά της, το κρασί της, το ελαιόλαδό της κ.ά.; Προϊόντα. δηλαδή, τα οποία τα παράγουμε από γενιά σε γενιά, τα γνωρίζουμε και είναι εξαιρετικής ποιότητας.
·         Συνεταιρισμοί: Είναι η λύση, η διέξοδος στον ανταγωνισμό των πολυεθνικών εταιρειών. Συνεταιρισμοί σε όλους του τομείς. Όμως, η γη των προγόνων σας προσφέρει ένα πεδίο δραστηριοποίησης που δύσκολα το προσφέρουν άλλοι τόποι. Είναι τα ανεκμετάλλευτα και ακατοίκητα σπίτια. Θα ήταν ευχής έργο αυτές οι κατοικίες να αναδεικνύονταν από ένα ομαδοσυνεργατικό σχήμα σε μία ιμβριώτικη...Airbnb, που θα  προσφέρει εναλλακτικά τουριστικά καταλύματα. Με αυτόν τον τρόπο θα πετυχαίναμε δύο στόχους:
            1. Τη δημιουργία θέσεων εργασίας και πλούτου.
            2. Την παραμονή της ομογενειακής ιδιωτικής περιουσίας σε δικάς μας χέρια.
            Τέλος υπάρχει και το πεδίο της:
·         Βιοκλιματικής δόμησης: Είτε για την ανακαίνιση των σπιτιών της ελληνικής κοινότητας Ιμβρίων είτε για την οικοδόμηση νέων κτηρίων, η βιοκλιματική δόμηση, με σεβασμό στον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα του νησιού μας, είναι το μέλλον για καινοτομία που δείχνει αγάπη στην ιστορία και τις ιδιαιτερότητες της Ίμβρου.
            Μόνο μέσω της καινοτόμου επιχειρηματικής δραστηριότητας και θεσμικών δομών μπορεί να ριζώσει και να αυξηθεί ο πληθυσμός των ομογενών της Ίμβρου, μακριά από παλιές λογικές και μοιρολατρία. Κι αν υπάρχει οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη, φυσικό κι επόμενο είναι να ακολουθήσουν και οι τομείς του πολιτισμού και της παιδείας την αντίστοιχη ακμή. Όπως πάντα συνέβαινε στη Ρωμιοσύνη, κι όπως τώρα τολμούμε με τη σύμπραξη και γενναία συμπαράσταση της Turkcell, για την οποία και με την οποία διοργανώνουμε ως ΕΠΣΙ, με πρώτο σταθμό την Αθήνα, την έκθεση εικαστικών δημιουργών με θέμα: «Turkcell - Η Τέχνη στην Επικοινωνία».
            Πριν κλείσω την αποψινή, συγκινησιακά φορτισμένη ομιλία μου, επιτρέψτε μου να επισημάνω άλλη μια απαραίτητη και ικανή συνθήκη, ώστε το όραμα, που είμαι σίγουρος πως μοιραζόμαστε, να διατηρήσει ζωντανές τις ρίζες του και τις δυνάμεις για να ανθίσει. Να κρατήσουμε όσα μας συνδέουν με τη γη της Ίμβρου. Να διατηρήσουμε ακμαία την περιουσία των οικογενειών και της κοινότητάς μας. Να ανακαινίσουμε την κτηριακή περιουσία της κοινότητας και τα σπίτια μας.
            Αν και κατανοώ την κούραση, ίσως και τη θλίψη που μπορεί ακόμα να υπάρχει στις καρδιές πολλών Ιμβρίων, εντούτοις πιστεύω ακράδαντα και οι συγκυρίες αποδεικνύουν πως ο καιρός που περιμέναμε έφτασε. Οι συνθήκες είναι ώριμες για να επιστρέψουν οι Ίμβριοι, είτε μόνιμα είτε με εποχική δραστηριοποίηση, στη γη των προγόνων.
            Η κοινότητά μας που κατοικεί στο νησί αριθμεί πλέον 500 Ιμβρίους και δραστηριοποιείται σε πολλά επαγγελματικά πεδία. Στα σχολεία μας λαμβάνουν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση 38 παιδιά. Πανεπιστημιακά ιδρύματα επισκέπτονται τα χωριά μας, μελετούν τον σημαντικό πλούτο και τις παραδόσεις και προτείνουν λαμπρές ιδέες που θα ενισχύσουν την προβολή και την τουριστική οικονομία.
            Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, αλλά και τα μέσα γενικής επικοινωνίας δείχνουν πλέον μεγάλο ενδιαφέρον και στήριξη προς τις προσπάθειές μας. Η Ίμβρος ακμάζει ξανά και οι απανταχού της γης Ίμβριοι που διατηρούν άσβεστη την αγάπη και τις ρίζες τους για την πατρίδα έχουν περίοπτη θέση στη νέα αυτή πραγματικότητα.
            Αυτά εγώ είχα να πω κι ελπίζω στην επόμενη συνάντηση να ακούσω τις δικές σας σκέψεις, προτάσεις και προβληματισμούς.
            Μετά τη σημερινή μας συνάντηση δηλώνω ακόμα περισσότερο αισιόδοξος. Βλέπω το εγχείρημα που ξεκινήσαμε πριν από χρόνια όχι μόνο να παίρνει σάρκα και οστά, αλλά να αναπτύσσεται δυναμικά, να επεκτείνεται και, φυσικά, με τη δική σας παρουσία, πρωτοβουλία και βοήθεια να στεριώνει κι αυτή η αναγεννημένη γωνιά του ελληνισμού.

            Σας ευχαριστώ όλες κι όλους.  

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

ΟΜΙΛΙΑ ΛΑΚΗ ΒΙΓΚΑ ΣΤΗΝ ΙΜΒΡΟ

ΟΜΙΛΙΑ ΛΑΚΗ ΒΙΓΚΑ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 2017 ΕΠΣΙ


Κύριε πρόεδρε της Γενικής Συνέλευσης,
Φίλες και φίλοι,

            Με απερίγραπτη χαρά και ικανοποίηση βρίσκομαι σήμερα ενώπιόν σας ως πρόεδρος του απερχόμενου Δ.Σ., για να αξιολογήσουμε όλοι μαζί τα τρία έτη που μας πέρασαν από την προηγούμενη εκλογοαπολογιστική συνέλευσή μας, να δρομολογήσουμε την πορεία και τη στρατηγική των επόμενων χρόνων και να εκλέξουμε τη νέα μας διοίκηση, η οποία θα περάσει στο τιμόνι του Εκπαιδευτικού & Μορφωτικού Συνδέσμου Ίμβρου (ΕΠΣΙ).
            Όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά την Ίμβρο, πριν από 30 χρόνια και για ελάχιστες ημέρες, είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην επιστρέψω ποτέ! Θλιβερές εικόνες στο Σχοινούδι, μοναξιά στα Αγρίδια, ερειπωμένο το Γλυκύ και απελπισμένο το βλέμμα των ηλικιωμένων. Αυτή ήταν η Ίμβρος.
            Κι όμως! Ο χρόνος μάς ωριμάζει, οι πολιτικές εξελίξεις μάς προκαλούν, καθώς και άνθρωποι σαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας και τόσους άλλους μαχητικούς Ιμβρίους μάς εμπνέουν στον αγώνα ενός νέου στόχου, μιας νέας ιστορίας, μιας πορείας με πάθος και αντοχές, ξεπερνώντας τις δυνατότητές μας, καταπολεμώντας τους φραγμούς της Ιστορίας και των προκαταλήψεων.
            Η Ίμβρος, σήμερα, μας καλεί να την επισκεφτούμε με αμβλυμένα πάθη και λιγότερους μύθους.
            Αυτό ακριβώς υπηρετεί και ο ΕΠΣΙ, που ιδρύθηκε το 2014 με σκοπό να αναγεννήσει την Παιδεία, να δημιουργήσει θεσμούς, να αναπτύξει τον ελληνικό πολιτισμό, να συμβάλλει στην πρόοδο και την ευημερία του τόπου, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να γεφυρώσει το κοινωνικό χάσμα με διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, να ανακαλύψει τις δυνάμεις της ίδιας της κοινωνίας ώστε μακροπρόθεσμα να είναι η κοινότητα ανεξάρτητη οικονομικά, βιώσιμη και δημιουργική.
            Όσο και να φαίνονται μεγαλόπνοα και ίσως υπερβολικά όλα αυτά για μία κοινωνία που υπέφερε συστηματικά από το 1960, όσο και να μας θεώρησαν αιθεροβάμονες ή ανεδαφικούς, πιστεύω ότι σήμερα θα πρέπει να αναγνωρίσουν, όσοι είχαν τις καχυποψίες τους (που ίσως εν μέρει είχαν δίκιο), ότι όλοι μαζί προχωρήσαμε, κοπιάσαμε, οικοδομήσαμε και συνεχίζουμε να έχουμε στόχους και οράματα.
            Δεν ήταν αλλά ούτε είναι εύκολο να κρατάς εδραία την πίστη σου και να κυνηγάς μία υπόθεση που την θεωρούσαν όλοι χαμένη. Αρκετοί πολιτικοί, διπλωμάτες, κληρικοί, γραφειοκράτες, Ίμβριοι και συνυπήκοοί μας είχαν τις αμφισβητήσεις και τους ενδοιασμούς τους. Κι όμως, ένας μικρός πυρήνας ανθρώπων, με την έμπνευση και στήριξη του Πατριάρχη μας, έπεισε τους πάντες για το δίκαιο και για την αναγνώριση του ιμβριακού ζητήματος. Ένα δίκαιο που αναζητά μέλλον, αισιοδοξία, δημιουργία, συνύπαρξη, σεβασμό και ισοπολιτεία.
            Σήμερα η τοπική κοινότητά μας αριθμεί πάνω από 500 κατοίκους. Έχει σχολεία, νηπιαγωγείο, συλλόγους, συσσίτιο, κέντρο αθλητισμού, και είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε και άλλες καλές εξελίξεις.
            Έχουμε περισσότερη περιουσία τόσο κοινοτική όσο και ιδιωτική σε σχέση με πριν από 10-15 χρόνια.
            Διαθέτουμε τα εκπαιδευτήριά μας, στα οποία φοιτούν 38 παιδιά, με διευθυντές, δασκάλους, καθηγητές και διοικητικό προσωπικό.
            Οι Ίμβριοι άρχισαν να μας εμπιστεύονται δίνοντάς μας σημαντικές δωρεές, είτε χρηματικές είτε από το χαρτοφυλάκιο των ακινήτων τους.
            Η τουρκική κοινή γνώμη, τα ΜΜΕ και οι κρατικοί φορείς, έως τώρα, σε όλες μας τις προσπάθειες μάς στηρίζουν. Όπως ακριβώς έπραξαν και πράττουν οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες των Υπουργείων Εξωτερικών και Παιδείας, το Συντονιστικό Γραφείο Μειονοτικής Εκπαίδευσης στην Πόλη, Έλληνες επιχειρηματίες και Σωματεία, που πάντα ήταν και είναι αρωγοί στις προσπάθειές μας.
            Οι κοινότητες της Κωνσταντινούπολης, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η Μονή Βατοπεδίου, Αρχιερείς του Πατριαρχείου μάς στηρίζουν, και ο καθένας με τις δυνατότητές του.
            Η Turkcell με την ιστορική της κίνηση και την τεράστια χορηγία έδωσε ώθηση στην ύπαρξη ποιοτικής και σύγχρονης εκπαίδευσης στο σχολείο μας.
            Στις 29 Οκτωβρίου ξεκινά μία νέα περίοδος στη διοίκηση του πιο σημαντικού Συνδέσμου της Ομογένειάς μας στην Τουρκία. Είναι μία περίοδος εδραίωσης κι εμβάθυνσης των όσων κατακτήσαμε, και συνάμα μία περίοδος ανάπτυξης επαγγελματικών επενδύσεων, επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, φροντιστηρίων ελληνικής γλώσσας, κατασκευής υποδομών για τη φιλοξενία νέων Ιμβρίων (κι όχι μόνο) και φοιτητών Erasmus. Είναι μία περίοδος κατά τη οποία πρέπει να δώσουμε έμφαση και στην κοινωνική πρόνοια, όπως π.χ. στη δημιουργία ενός οίκου ευγηρίας, με απώτερο στόχο το ρίζωμα και την αυτονόμηση της κοινότητας στο νησί.
            Φίλες και φίλοι,
            Στην επταετία της συστηματικής μας παρουσίας και ενασχόλησης με τα θέματα της Ίμβρου, προσωπικά αισθάνομαι ευεργετημένος από την Ιστορία και τους ανθρώπους που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια.
            Η Ίμβρος μού έδωσε την ευκαιρία να την ανακαλύψω, να τη νιώσω, να την πονέσω και να την αγαπήσω.
            Μαζί με την Ίμβρο αγάπησα κι εσάς, καθώς εισέπραξα και τη δική σας αγάπη και υποστήριξη. Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Τσανάκαλε, Αθήνα. Ταξιδέψαμε, συνεργαστήκαμε, συνδιαλεχθήκαμε, εκπροσωπήσαμε, διαπραγματευθήκαμε με πολιτικούς, διπλωμάτες, με ανθρώπους της πολιτείας αλλά και με τους άρχοντες και τους πολίτες του νησιού.
            Άλλοτε ήρθαμε να συνοδέψουμε έναν γενικό γραμματέα υπουργείου, άλλοτε κάποιον βουλευτή, άλλοτε να πραγματοποιήσουμε μια έκθεση κι άλλοτε για να παραστούμε σε εγκαίνια.
            Χαρά σε εσάς κ εμάς που ταχθήκαμε να οικοδομήσουμε μία νέα Ίμβρο.
            Αυτό το μήνυμά μας πρέπει να το γνωρίζουν άπαντες και να στηρίζουν τις πρωτοβουλίες της εδώ κοινωνίας.
            Κλείνοντας την ομιλία μου, σε αυτό το σημείο θα ήθελα να επαινέσω και να ευχαριστήσω το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό των σχολείων, τους ανθρώπους του Συνδέσμου και τους καθηγητές των τουρκικών μαθημάτων και τους υποδιευθυντές των σχολείων για την κατανόηση, την άριστη συνεργασία και την εποικοδομητική διάθεση. Ευχαριστίες θερμές, επίσης, στους Συλλόγους Ιμβρίων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, που πάντοτε ανταποκρίνονταν στα διάφορα αιτήματά μας.
            Σήμερα, θα παραδώσω τη σκυτάλη του ΕΠΣΙ σε άλλον καπετάνιο ή άλλη καπετάνισσα, και θέλω να εκφράσω προσωπικά αλλά κι εκ μέρους των μελών του Δ.Σ. τις ευχαριστίες για την εμπιστοσύνη σας.
            Παραδίδουμε, αποχωρούμε από τις θέσεις μας, αλλά θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν φεύγουμε, δεν εγκαταλείπουμε την Ίμβρο. Θα είμαστε συνεχώς δίπλα σας, θα σας στηρίζουμε και θα σας βοηθούμε.
            Σε εμάς έλαχε ο κλήρος για να ανοίξουμε τον δρόμο για το μέλλον του ελληνισμού στην Ίμβρο. Σειρά σας είναι αυτόν τον δρόμο να τον πλατύνετε, να τον επεκτείνετε και να τον στεριώσετε.
            Σας ευχαριστώ όλες κι όλους!


Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Πολλοί είναι δυστυχώς στις μέρες μας οι κατήγοροι και οι υβριστές  της Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας.  Κάποτε επικρατούσε η βλακώδης «μόδα» να περιυβρίζουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο για δήθεν συμπροσευχές  με τους ετεροδόξους, για την «προδοτική» οικουμενική κίνηση και την δήθεν εκκοσμίκευση, αμφισβητώντας συνάμα την οικουμενικότητα και την πρωτοκαθεδρία του.  Τώρα έχουμε την   διαστροφική εμμονή ολίγων κληρικών τε και λαικών    στην απόρριψή  της Αγίας και  Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης και στην αμφισβήτηση του ιδίου του Οικουμενικού μας Πατριάρχου Βαρθολομαίου, του πλέον αξίου, ικανού και φιλοπροόδου, τουλάχιστον των τελευταίων 150 ετών. Και όλες αυτές οι κατηγορίες εκτοξεύονται  υπέρ μιας  νοσηράς Ορθοδοξίας, που δεν είναι τίποτα  άλλο παρά  μία φατριαστική φασίζουσα τάση και στάση αχαρίστων κληρικών τινων και λαϊκών, πολλαπλώς, φευ, ευεργετηθέντων από το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εις πείσμα όλων αυτών ο ασκητικός, μετριόφρων και παραδοσιακός  Οικουμενικός μας Πατριάρχης Βαρθολομαίος,  ως  τείχος άρρηκτον  κατέχων  την Πίστιν, αίρει   τὴν φωνὴν του ἀληθῶς   καὶ ορθοτομεί τον λόγο της Αληθείας   στην Πὀλη μας  και σε όλη την Οικουμένη. Ουδείς  δικαιούται να του προσάψει οποιαδήποτε κατηγορία. Άλλωστε οι φίλαυτοι και αυτοχειροτόνητοι  κριτές θα λησμονηθούν σε λίγα χρόνια, ενώ η Πρωτόθρονος Εκκλησία  πορεύεται προς την αιωνιότητα.
Οι κάθε μορφής ρασοφόροι  και μη κατήγοροι ας αφήσουν τις συκοφαντίες   και ας στρέψουν επιτέλους ταπεινά τα όμματά τους προς την Πόλη, εκεί όπου  κυριαρχεί –αυτονόητα- η παράδοσή μας  και η πίστη στο Χριστό, δίχως  καμία παρέκκλιση προς άλλη κατεύθυνση, όπως αυτοί δαιμονικώς ισχυρίζονται.  Στην βασιλίδα των Πόλεων υπό το φως του Φαναρίου η   Ιστορική και Γεροντική Μητρόπολη των Δέρκων έχοντας επικεφαλής τον Γέροντα Ποιμενάρχη της Μητροπολίτη Απόστολο  εργάζεται σιωπηλώς και συστηματικώς  παράγοντας λίαν σημαντικό πνευματικό και φιλανθρωπικό έργο. Πριν από λίγες μέρες γιορτάσαμε όλοι μαζί την εορτή των Αγίων Αποστόλων και τα ονομαστήρια του Ποιμενάρχη μας.  Αναβίωσε  και πάλι στον Μητροπολιτικό Ναό  η ιερή μοναστηριακή παράδοση της Αγρυπνίας επί τη μνήμη των Αγίων Αποστόλων. Αγρυπνίες  τελούνταν  ήδη από  τους πρώτους αιώνες της παρουσίας του Χριστιανισμού στην Πόλη μας, από τον 5ο αιώνα, στις πολυάριθμες ιερές Μονές που  υπήρχαν, αλλά και  στους ενοριακούς ναούς της  Πόλης, έως τη δεκαετία του 1950. Στον μητροπολιτικό  Ναό  της Αγίας Παρασκευής στα ιστορικά Θεραπειά,    χοροστατούντος του ακάματου Σεβ. Γέροντος Μητροπολίτη Δέρκων κ. Αποστόλου, συμπαραστατουμένου από κληρικούς της Μητροπόλεως και Αγιορείτες, τελέστηκαν αφ’ εσπέρας και διήρκεσαν  σχεδόν μέχρι το μεσονύχτιον οι  κατανυκτικές  ακολουθίες του Εσπερινού, της Λιτής και του  Όρθρου, στις οποίες   εψάλησαν από τους  χορούς - συν τοις άλλοις - και  αργά βυζαντινά μέλη απαράμιλλης αξίας, πάντα προς δόξαν  Θεού. Η μεγαλοπρεπής και σεμνή συνάμα Αρχιερατική Θ. Λειτουργία   τελέστηκε κατά την κυριώνυμο ημέρα της εορτής προεξάρχοντος του εορτάζοντος Ποιμενάχου μας. Στο εμπνευσμένο ιερό του κήρυγμα μετά το πέρας του Κοινωνικού ο Σεβ. αναφέρθηκε στους τόπους και στους τρόπους μαρτυρίου των Αγίων Αποστόλων λέγοντας χαρακτηριστικά ότι οι Άγιοι Απόστολοι καίτοι εκοιμήθησαν είναι εν τούτοις παρόντες στην Εκκλησία μας. (Ο Λόγος δημοσιεύεται παρακάτω). Προσήλθαν δεκάδες πιστοί, από την Πόλη και το εξωτερικό. Εντός του Μητροπολιτικού Ναού εκτέθηκαν σε προσκύνημα τεμάχια ιερών λειψάνων των 12 Αποστόλων, τα οποία προσκύνησαν με ευλάβεια και κατάνυξη όλοι ο πιστοί και σύμφωνα με την μοναχική παράδοση μετά την Δοξολογία χρήστηκαν όλοι οι πιστοί με το άγιον έλαιον υπό του αγιορείτου πατρός Νέστορος: «Δίδοται καὶ ἅγιον ἔλαιον τοῖς ἀδελφοίς», προστάζει το τυπικό στις  μεγάλες εορτές.  Τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο εκπροσώπησε κατά τη Θ. Λειτουργία, εκ του παραθρονίου,   ο  Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας  κ. Μάξιμος, ο οποίος μεταφέροντας τις ευχές και ευλογίες του Σεπτού Προκαθημένου  εξέφρασε τα ευγενή αισθήματά του  προς τον Σεβ. Ποιμενάρχη, επαίνεσε το έργο του,  ευχόμενος   το «έτη πολλά εν υγεία». Ο Σεβασμιώτατος  που έλαβε το λόγο στη συνέχεια ευχαρίστησε τον Σεβ. Μάξιμο και επικαλέστηκε δαψιλή την χάριν των 12 Αποστόλων προς όλους. Στην Λειτουργία παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβ. Μητροπολίτες Μύρων κ. Χρυσόστομος,  Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίος, Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας και άρχοντες οφφικιάλιοι του Πατριαρχείου και της  Μητροπόλεως  Δέρκων.   Ακολούθησε πλούσιο εόρτιο άριστο προς όλους  στον κήπο της Αγίας Παρασκευής,  το οποίο  παρέθεσε ο εορτάζων  Ποιμενάρχης μας.  Οι πιστοί  ευχήθηκαν από καρδίας το «έτη πολλά» στον άξιο Μητροπολίτη μας, δεχόμενοι τις ευλογίες του. 
Αντώνιος Χατζόπουλος, Πόλη, Ιούλιος 2017




Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 180 ΧΡΟΝΩΝ

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 180 ΧΡΟΝΩΝ 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΟΥΜΑΡΙΩΤΙΣΣΗΣ 
& 150 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ Μ. ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ 
ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ 
ΣΑΒΒΑΤΟ, 6 ΜΑΪΟΥ 2017 
16:00 Αρχιερατικό τρισάγιο από τον Σεβ. Μητροπολίτη Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίο, Επόπτη της Περιφερείας Βοσπόρου, επί του τάφου του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ευρισκομένου στον αυλόγυρο του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Νεοχωρίου. 
16:30 Μ. Εσπερινός στον Ι.Ν. Παναγίας Κουμαριωτίσσης Νεοχωρίου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίου. 
17:30-18:30 Υποδοχή - δεξίωση προσκεκλημένων στoν αυλόγυρο του Ι.Ν. Παναγίας Κουμαριωτίσσης Νεοχωρίου. 
18:45 Έναρξη εργασιών εσπερίδας στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Νεοχωρίου - Μετόχι του Παναγίου Τάφου. 
18:45 - 19:00 
Χαιρετισμοί. 
- Λάκης Βίγκας, Πρόεδρος κοινότητας Νεοχωρίου 
- Şükrü Genҫ, Δήμαρχος Σαρίγερ 
- Βασίλειος Μαυρίδης, Δήμαρχος Ορεστιάδας 
19:00 - 20:00 
Εισηγήσεις. 
- Δρ. Παύλος Πηλαβάκης: “A Greek family in the Ottoman Empire”. 
- Στέφανος Γερουλάνος: “Stephanos Caratheodory, 150th anniversary”. Καθηγητής Χειρουργικής & Ιστορίας Ιατρικής 
- Ekmeleddin Mehmet İhsanoğlu: “Orthodox Physicians and Scholars in the Ottoman Court”. Επίτιμος Πρόεδρος της Τουρκικής Εταιρείας Ιστορίας της Επιστήμης, μέλος της Academia Europea
- Αλέξης Αλεξανδρής: “The neo-Phanariot Greek ascendancy in Ottoman diplomacy (1839-1912). Continuity and Change”. Πρέσβης ε.τ. & Ιστορικός 
KΥΡΙΑΚΗ, 7 ΜΑΪΟΥ 2017 - Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΟΥΜΑΡΙΩΤΙΣΣΗΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ 
08:30 - 12:00 
Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία του Ι. Χρυσοστόμου, ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνού. Ευλόγηση των κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου. Της Α.Θ.Π. του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, εκκλησιαζομένου από του Ιερού Βήματος. 
12:30 Πατριαρχικό τρισάγιο επί του τάφου του αειμνήστου Στεφάνου Καραθεοδωρή, στον δυτικό αυλόγυρο. 
12:45 Αποκαλυπτήρια της προτομής του Στεφάνου Καραθεοδωρή στον ανατολικό αυλόγυρο, από την Α.Θ.Π. τον Πατριάρχη, φιλοτεχνηθείσας από τον γλύπτη Στάθη Αλεξόπουλο. 
13:00 Δεξίωση μετά χορευτικής και μουσικής παραστάσεως στον αυλόγυρο από τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Ν. Βύσσας "Στέφανος Καραθεοδωρή".